15 kwietnia nie będzie Mszy św. o godz. 9.00 w języku polskim w kościele św. Willibalda.

Msza św. o godz. 9.00 zostanie odprawiona w kościele św. Karola Boromeusza, który znajduje się na Mögeldorfie przy ul. Lindnerstr. 9.

Cyfrą A zaznaczony jest kościół św. Karola.

Dojazd:

1. Tramwajem nr 5 (kierunek Tiergarten) z Hauptbanhofu. Gdy wysiądziemy na 7-mym przystanku będziemy około 60 metrów od kościoła.
2. Samochodem z centrum w kierunku Tiergarten. Po przejechaniu ringu po około 300 metrach po prawej stronie będzie duża szkoła i przy niej kościół św. Karola.

Ponadto:

Heiligste Dreifaltigkeit – w każdą sobotę – 17.30-18.15
St. Lioba – w każdy wtorek – 17.30-18.00
St. Franziskus – w każdą sobotę – 7.30-8.00; 17.30-18.00
St. Bonifaz – w każdą sobotę – 16.30-17.00
St. Wolfgang – w każdą sobotę Msza św. o 18.00 i potem okazja do spowiedzi św.
St. Franziskus – w każdą niedzielę – 7.30-8.00

Polska Misja Katolicka – okazja do spowiedzi św. w niedziele w Wielkim Poście:

St. Willibald – 8.30-9.30
St. Józef – 11.30-14.00

Wtorek 06.03

• godz. 17.30 – Harmoniestr. 28a

Msza św. dla dzieci. Nauka i Droga Krzyżowa dla przed- szkolaków i dzieci wczesnoszkolnych do lat 7 i ich rodziców

Środa 07.03.

• godz. 17.00 – Harmoniestr. 28a

nauka dla dzieci przygotowujących się do I Komunii św. i do I Rocznicy Komunii św. (8-10 lat)

• godz. 18.30 – kościół św. Willibalda

Msza św. z nauką dla wszystkich
Po Mszy św. nauka stanowa dla mężczyzn

Czwartek 08.03.

• godz. 17.00 – Harmoniestr. 28a

nauka dla rodziców na spotkaniu czwartkowym

• godz. 18.30 – kościół św. Willibalda

Msza św. z nauką dla wszystkich
Po Mszy św. nauka stanowa dla kobiet

Piątek 09.03.

• godz. 17.00 – Harmoniestr. 28a

nauka dla dzieci pokomunijnych do lat 13

• godz. 18.30 – kościół św. Willibalda

Msza św. z nauką dla wszystkich
Po Mszy św. nabożeństwo Drogi Krzyżowej – prowadzi ojciec rekolekcjonista

Sobota 10.03.

• godz. 16.30 – kościół św. Willibalda

Msza św. i nauka dla wszystkich

• - godz. 19.15 – Harmoniestr. 28a

nauka dla młodzieży przygotowującej się do bierzmowania i tej po bierzmowaniu, uczącej się i pracującej

Niedziela 11.03.

• Zakończenie rekolekcji na Mszach św. o godz. 9.00 i 12.00

• godz. 16.00 – Lichtenau

Msza św. i nauka dla wszystkich

• godz. 16.00 – kościół św. Willibalda

Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym (o. Tadeusz Majszyk CSsR)

Okazja do spowiedzi św. – pół godziny przed Mszami św. i po Mszach św.

Cień ogólnoeuropejskiego kryzysu ekonomicznego przygasił także entuzjazm, jaki zawsze towarzyszył turniejowi szachowemu w „Concordii”. Na VII Polonijne Europejskie Mistrzostwa Szachowe w Niemczech, które odbyły się 19 i 20 listopada 2011 roku przybyło zaledwie 20 zawodników i zawodniczek. Również księdzu proboszczowi Stanisławowi Stence CR udało się zmobilizować do wyjazdu tylko czterech zawodników i dwie osoby towarzyszące. Dodatkowo uciążliwa, prawie czterogodzinna jazda samochodami w gęstej mgle ostudziła zapał do walki naszym szachistom. Faworyzowani zawodnicy z Koszalina przyjechali, jak zwykle, jeden dzień wcześniej, aby się dobrze wyspać i zaaklimatyzować. Takie rozsądne podejście do tej ambitnej rywalizacji zaowocowało zdobyciem przez nich trzech pierwszych miejsc.

Ja przegrałem w ostatniej rundzie walkę o tytuł najlepszego emigranta z Polski.
Dr Jan Sobótka, który przyjechał pociągiem z Warszawy, aby wzmocnić naszą drużynę i Edmund Wiśniewski zdobywca Pucharu PMK w Norymberdze w 2011 roku uplasowali się również tylko w środkowych rejonach tabeli wyników końcowych.

Za to na tle naszych weteranów szachowych, którzy dostali już wyraźnej zadyszki, rewelacyjne wypadła młodzieżowa część naszej drużyny. Mianowicie Zenobia Sperlich okazała się, po Grażynie Bakalarz z Luxemburga, najlepszą emigrantką z Polski grającą w szachy. Była także rozchwytywana na wieczorku tanecznym z zespołem muzycznym Elizy Grochowieckiej. Ale jeszcze większą furorę zrobił jej ośmioletni Patrick. Nie tylko, że dostał puchar dla najmłodszego uczestnika turnieju i odważnie pomagał mi, przed całym gronem słuchaczy, w demonstracji techniki nauczania początkowego szachów, to jeszcze jako jedyny urwał 0,5 punkta w symultanie byłemu młodzieżowemu wicemistrzowi Europy Marcelowi Kanarkowi. Ten, teraz już 19-letni szachista Politechniki Koszalińskiej, wyjaśnił mi „z przymrużeniem oka”, że Patrick zaskoczył go w debiucie niesamowicie odważnymi posunięciami, tak, że na wszelki wypadek od razu zaproponował mu remis.

Marcel Kanarek wygrał mistrzostwa i zdobył puchar ufundowany przez rektora PMK w Niemczech księdza prałata Stanisława Budynia, a razem z ojcem zdobył jeszcze puchar dla najlepszej rodziny, który już tradycyjnie ufundowała i osobiście wręczyła Konsul Generalny RP w Monachium pani Elżbieta Sobótka.

Impreza w „Concordii” zakończyła się Mszą św. celebrowaną przez księdza Adama Malczyka. Jego filozoficzne kazanie, nawiązanie do etyki gry szachowej i śliczny śpiew gospodyni ośrodka siostry Andrzei pozostaną na długo w pamięci przypominając sportowe emocje, przyjemne chwile i tam przeżyte wzniosłe momenty – chociaż w niedużym gronie zawodników.

Za to gra szachowa na naszym podwórku, dzięki intensywnemu poparciu księdza proboszcza Stanisława Stenki CR cieszy się niegasnącym powodzeniem. Na 6. Turniej Szachowy o Puchar PMK w Norymberdze, który odbył się dwa miesiące później przybyło prawie dwa razy więcej zawodników i zawodniczek. Sprawozdanie z tej imprezy ukazało się w poprzednim biuletynie „Echa Misji” (Styczeń-marzec 2012, nr 97-99).

Kolejną imprezą szachową, ale tylko dla dzieci urodzonych w 1999 roku i młodszych, będzie w maju br. 6. Fürther Schulschach-Open, do którego od lat jest zapraszana nasza młodzież. Warto poćwiczyć wcześniej grę z zegarem szachowym 2×10 min.

Jan Jüngling

…” O Pani  moja i Matko moja“…

Kilka razy w roku spotykają się nasze rodziny, aby podzielić się wrażeniami i świadectwami, jakich doświadczyły od Trzykroć Przedziwnej Matki i Zwycięskiej Królowej z Szensztatu.
Do takiego spotkania doszło 18 listopada 2011. Rozpoczęliśmy je uczestnictwem we Mszy św., która została odprawiona w intencji naszych rodzin.
Spotkanie to było tym bardziej szczególne, gdyż uczestniczyła w nim opiekunka naszych  polskich kręgów w Niemczech Siostra Damiana Czogała, a także data spotkania była nieprzypadkowa. To właśnie 18-tego zostało zawarte Przymierze Miłości z Matką Bożą.

Siostra Damiana zaprezentowała nam film ukazujący zagrożenia dla chrześcijaństwa ze strony mediów. Jednak najważniejszym tematem było przygotowanie się naszych kręgów do koronacji Matki Bożej z Szensztatu na Królową nowej Ewangelizacji Europy, która odbędzie się 8 września 2012 roku w Szensztacie.
My – rodziny szensztackie – mamy ukoronować Maryję także w naszych sanktuariach, tych, które odwiedzają nasze domy.

D.F.L.

Kurs ten poświecony był modlitwie osobistej i wspólnotowej. Oba rodzaje modlitwy są bardzo ważne i zależne od siebie. Każda modlitwa jest dla człowieka jak woda dla roślin. Bez wody usycha kwiat, a bez modlitwy umiera wiara. Dlaczego „Daniela“? Bo ta biblijna postać pokazuje nam wartość modlitwy. Prorok Daniel rozumiał sny i widzenia oraz mówił, że modlitwa rozwiązuje wiele problemów „módl się, a potem działaj”.

Nauczycielem i wzorem modlitwy jest Jezus, który modlił się ciągle i wszędzie, a słowo „chrześcijanin“ oznacza z greckiego tego, kto naśladuje Chrystusa. Często towarzyszy nam wiele przeszkód we właściwej modlitwie, są to m. in. zmartwienia, rozproszenie, niewiara, zwątpienie, zniechęcenie, chaos w życiu (nie zaplanowanie), wygoda, lenistwo, trwanie w grzechu, brak przebaczenia lub praktyki bałwochwalskie i magia. Ważne jest, aby nie przestawać się modlić, gdyż możemy doprowadzić się do śmierci duchowej.
Owocem modlitwy jest zjednoczenie się z Bogiem, odzyskujemy spokój i radość, stajemy się lepsi dla innych. Modlić można się w różny sposób, czytając Pismo Święte, śpiewając pieśni religijne i tańcząc, w ciszy, na głos, z Maryją, ale najważniejsze jest to, żeby czynić to sercem i duszą. Wierzyć, że Bóg nas wysłucha, być wytrwałym i pragnąć wysłuchania. Modlitwą prosimy Boga o pomoc, nie zapominając o podziękowaniu i uwielbieniu go. Bardzo ważna jest nasza osobista modlitwa, ale niezbędna jest również wspólnotowa, czyli w grupie, gdyż we wspólnocie jesteśmy silniejsi. Dlatego trwajmy w jedności z Kościołem.

J. Ch.

Z całym szacunkiem
Kinga i Zenon Wysoccy

Jej piosenki mogliśmy usłyszeć śpiewane przez p. Marię czy też z płyty.
Trwaliśmy w skupieniu i zadumie słuchać pięknych tekstów przy wspaniałym akompaniamencie p. Uli. Całość dopełniła dekoracja, zdjęcia, świece i kwiaty.
Przesłaniem koncertu było, aby dochód z wolnych datków, sprzedaży ciasta, kawy i kanapek przekazać rodzicom chorej Niny – małego dziecka w Polsce. Nina urodziła się 8 lipca 2010 r. z wadą genetyczną. Brak komórek chrząstkowych powoduje zahamowanie wzrostu i zaburzenia proporcji ciała. Bez podjęcia leczenia jej wzrost zakończy się na około 100 cm (więcej: http://ninkamalinka.smyki.pl) .

Takie koncerty charytatywne raz w roku przygotowują członkinie Klubu Literackiego. Trzymajcie tak dalej i pielęgnujcie swoje dzieło. Dziękujemy!
Zebrano tego dnia 350,- euro.

Ps. Nie byli obecni na koncercie inni dobroczyńcy, którzy swoimi ofiarami (70,- euro) wspomogli też ten piękny cel – niesienie pomocy innym.

Szczęść Boże!
Redakcja

Wszystkie paczki i 460,- euro przekazaliśmy do Domus Misericordiae przy Pirckheimerstr. 12. W tym domu Caritasu znajdują się także nasi rodacy. Siostra Felicja bardzo ucieszyła się tym wszystkim, co przekazaliśmy. Powiedziała też, że udzielają pomocy nie tylko mieszkającym tam bezdomnym, ale również biednym przychodzącym z zewnątrz. Zgłaszają się tam po pomoc patologiczne rodziny czy inne znajdujące się w ciężkiej sytuacji życiowej. Wszystkie ubranka dla dzieci i odzież dla dorosłych znajdą swoje przeznaczenie.
Siostra Felicja ma 77 lat i pragnie dalej opiekować się tymi osobami zapomnianymi przez rodziny, alkoholikami, chorymi, mającymi swoje ułomności i słabości. Wszystkich ich bardzo kocha, bo są DZIEĆMI BOŻYMI i pragnie im służyć jak najdłużej.

W imieniu Siostry Felicji KOCHANYM DARCZYŃCOM z POLSKIEJ MISJI składamy gorące podziękowanie oraz wyrazy wdzięczności i serdeczności. Stokrotne Bóg zapłać parafianom, w tym dzieciom i młodzieży za ich ofiarność.

AG

I tak spoglądając pomiędzy chmurkami
ujrzał piękny pałac w cieniu pod drzewami.
Więc zaciekawiony pomyślał tak sobie
że małą przechadzkę dziś po ziemi zrobię.

Na bok więc odłożył swe królewskie szaty
przyodział łachmany i wziął kij sękaty.
Boso spacerował przez brukowe drogi
w końcu dotarł prosto w pałacowe progi.

Dość głośno zapukał w pozłacane bramy
otworzył mu sługa, nadobnie ubrany.
O co chodzi spytał – bo ja nie pojmuję
pani nie w humorze i dziś nie przyjmuje.

Nie chcę nic za wiele – idę prosto z drogi
chciałbym przenocować lecz jestem ubogi
Sługa cicho szepnął – bardzo mnie to smuci
ale moja pani z tobą mnie wyrzuci.

Pani stojąc w dali słyszała rozmowę
gniewnie odburknęła – idzie dalej w drogę
My nie przyjmujemy biedoty z ulicy
ty na moją ufność też nie masz co liczyć.

Jezus się odwrócił, by za chwilę potem
jak królewicz z bajki powrócił z powrotem.
Pani, gdy strojnego pana zobaczyła
ton swojego głosu na milszy zmieniła.

A do tego jeszcze cała oniemiała
gdy od podróżnego słowa usłyszała.
Moja miła pani z głodu siły tracę
chciałbym przenocować i złotem zapłacę.

Ależ oczywiście daję słowo moje
sługa – wskaże panu najlepsze pokoje.
A gdy starzec spojrzał w oczy podróżnego
pomyślał – podobny do tego biednego.

Jezus się uśmiechnął – nie myśl dłużej – szkoda
biedny i bogaty to ta sama osoba.
Zobacz jak bogactwo postać rzeczy zmienia
twoja pani bardzo te skarby docenia.

Dobry stary sługo – uwaga dla ciebie
skarbów, bogactwa to ty szukaj w niebie.
Kiedyś się spotkamy, bo tak też się stanie
dam ci za twą dobroć nie takie mieszkanie.

Starzec się zadumał, na swą lekkość duszy
słowami przybysza serdecznie się wzruszył.
Zrozumiał że w życiu nic mu już nie trzeba
bo na własne oczy ujrzał Pana nieba.

Zofia Szymańska